Sport w oczach informa-geeka

Moi znajomi mają mnie raczej za osobę staroświecką, a to wszystko z tego względu, że nie uczestniczę w dzisiejszym wielkim wyścigu szczurów. Oczywiście, pieniądze są dla mnie ważne, ale zdecydowanie nie najważniejsze. I choć w przyszłości zamierzam otworzyć własny interes, nie chcę tego robić tylko i wyłącznie w tym celu, aby zarabiać pieniądze – po prostu ma to być jakiś mój sposób na życie, niemniej jednak, nie zamierzam temu przedsięwzięciu wszystkiego poświęcać – a zwłaszcza swojego życia prywatnego. I dlatego też chciałbym właśnie otworzyć swój własny interes. Podobnego nastawienia do pracy wymagam zresztą od swojej przyszłej żony – a obecnego narzeczonego, który prowadzi taki interes jak usługi budowlane. W końcu, rodzina jest szczęśliwa tylko wtedy, gdy jest pełna, a pełna jest wtedy, gdy wszysycy są w domu i... gdy nikt nie myśli o pracy.

Wczoraj wieczorem wybrałem się z Jackiem i Tomkiem - moimi kumplami, do miasta, żeby kupić Olkowi - nasz wspólny kumpel, prezent na urodziny, które ma już jutro. Postanowiliśmy złożyć się i kupić jeden porządny prezent. Wybór upominku nie był dla nas trudny, ponieważ wiedzieliśmy, że Olek jest zapalonym graczem w piłkę nożną (jak i my zreszta).  Kupiliśmy mu więc kompletny strój piłkarski: korki, getry, ochraniacze, szorty i koszulkę, wszystko firmy Nike i w kolorach czarno - białych. Całość zapakowaliśmy w dużą torebkę na prezenty. Wydaliśmy na to małą fortunę i był to najdroższy prezent urodzinowy kupiony przez nas w tym sezonie, ale było warto. Po osiągnięciu podstawowego celu naszej wizyty w mieście postanowiliśmy pójść pograć w kręgle. Jak zwykle Tomek wygrał, deklasując mnie i Jacka. Po skończonej rozgrywce poszliśmy posilić się do dobrze nam znanej pizzerii. W międzyczasie ja przypomniałem sobie o prezencie dla mojej dziewczyny. Postanowiliśmy więc trochę jeszcze połazic po sklepach, niestety nadal nic nie kupiłem. Nic mi się albo nie podobało, albo nie pasowało do Anki - mojej dziewczyny. Także moja prośba nadal aktualna.

Piszę właśnie pracę magisterską o mechanizmach działania reklamy na najbardziej  łatwowiernych konsumentów – czyli.. na dzieci. Jeśli bowiem weźmiemy pod uwagę fakt, że dzieci, wybierając takie formy rozrywki jak różne zabawki, czy gry dziecięce, najpierw kierują się opinią telewizji, a potem opinią rówieśników, chyba naprawdę dobrze musimy sobie zdawać sprawę z tego, jak opinię owych dwóch „ośrodków reklamy” są nietrwałe i zmienne. Albo – rozważmy jeszcze tutaj inną sytuacje: przykładowo nasz Krzysiu usłyszał dzisiaj jak Józio – jego najlepszy przyjaciel z ławki – mówił o jakimś zupełnie wyjątkowym rodzaju komputerowej gry dla dzieci. Nakłaniani w wyjątkowo agresywny sposób przez naszego Krzysia do zakupu tej gry dla dzieci – w końcu zdesperowani ulegamy. Lecz co się wtedy dzieje? Następnego dnia okazuje się, że nasz Krzysiu wraca z krzykiem do domu, gdyż jego kolega – Józio – właśnie stwierdził, że dokładnie ten model gry dla dzieci, który on właśnie zakupił, jest totalnie beznadziejny, i on, Krzysiu w takim razie – tej gry też już nie chcę. Postawieni w takiej sytuacji postarajmy się jednak nie reagować krzykiem, a po prostu postarajmy się w tym momencie sami przed sobą przyznać, że co jak co, ale wpadliśmy właśnie w nic innego jak w pułapkę wszędobylskiej reklamy.